Mansoor was een professor aan een universiteit in Afghanistan. Op een dag gaf een van zijn studenten hem een Nieuwe Testament. Hij begon te lezen en raakte overtuigd dat Jezus de Zoon van God was.
Hij kon geen andere gelovigen ontmoeten. En hij wist dat het gevaarlijk was om een Bijbel te hebben. Dus verstopte hij het Nieuwe Testament in zijn huis. Als hij alleen was, dan las hij.
Maar zijn familie kwam erachter. Ze waren woest dat hij de Islam verlaten had, en ze vertelden het aan de Taliban. Die zetten hem onder druk om zich weer tot de Islam te keren, maar toen hij weigerde, maakten ze een plan om hem om te brengen.
Twee uur voor de geplande aanslag, was er een dappere vriend die hem tipte over de gemaakte plannen. Hij wist met zijn vrouw en kinderen te ontvluchten. De Taliban verbrandden zijn huis en al zijn spullen en achtervolgden hem.
Op zijn vlucht had het gezin een nacht doorgebracht bij zijn schoonfamilie. De volgende dag waren ze verder gevlucht. De schoonfamilie wist niet waarheen. Maar daar nam de Taliban geen genoegen mee toen ze even later bij hen op de stoep stonden. Twee familieleden werden vermoord.
Mansoor kwam in een buurland terecht, waar hij geen verblijfsvergunning kreeg. Terug kon hij niet. Hij werd schoenmaker en probeerde op die manier de kost voor zijn kinderen te verdienen. Maar de politie pakte zijn spullen af omdat hij illegaal werkte. Hij had nierklachten maar geen geld voor medicijnen. Lokale gelovigen hielpen hem met voedsel en medicijnen. Zij beozchten hem en baden voor het gezin dat het erg moeilijk had. De kinderen werden regelmatig in elkaar geslagen op straat omdat ze illegale vluchtelingen waren.
Op een dag werd een van zijn kinderen gearresteerd en gedeporteerd naar Afghanistan. Hij kon zijn kind niet in de steek laten. Het gezin ging terug en moet zich voortdurend schuil houden. Nog steeds heeft hij af en toe contact met de christenen in het buurland die hem hadden geholpen, een klein lichtpuntje in zijn onzekere situatie. Hij leeft in het besef dat elke dag voor hem de laatste kan zijn. Menselijk gezien is er geen toekomst voor zijn gezin. De prijs die hij betaalt voor het volgen van Jezus is heel hoog.
We kunnen weinig doen, behalve bidden voor dit gezin en anderen in soortgelijke situaties. Laten we bidden dat God zal voorzien in wat ze nodig hebben, naar ziel en lichaam, en dat ze in alles zijn vrede mogen ervaren.





